David Scheinert (ur. 29 maja 1916 w Częstochowie, zm. 24 sierpnia 1996 w Koekelberg) – belgijski pisarz i poeta pochodzący z rodziny polskich Żydów.

Życiorys Urodził się jako Dawid Szajnert w rodzinie zasymilowanych Żydów, jego ojciec pracował w hucie szkła, pochodził z rodu o długich tradycjach kupieckich. W 1924 cała rodzina przeniosła się do Belgii, David długo tęsknił za Polską i miał duży problem z nauczeniem się języka francuskiego. W 1939 uzyskał belgijskie obywatelstwo. Podczas II wojny światowej wszyscy członkowie jego najbliżej rodziny zostali deportowani do Auschwitz-Birkenau, gdzie zostali zamordowani. W 1945 ożenił się z poetką Suzanne Scheinert-Servais, w tym czasie aktywnie zaangażował się w działalność ruchów syjonistycznych i marksistowskich. Zamieszkali w Rixensart, gdzie powstała pierwsza powieść Davisa Scheinerta L'apprentissage inutile, która została wydana w 1948 w Paryżu. W 1961 za powieść Le Flamand aux longues oreilles otrzymał prestiżową belgijską nagrodę literacką Prix Victor-Rossel. W 1964 był współzałożycielem i fundatorem „Groupe du Roman”, ale atak serca w 1966 sprawił, że znacznie ograniczył swój udział. W 1968 zamieszkał nad jeziorem Genval, napisał tam pierwszą sztukę teatralną L'homme qui allait à Götterwald, którą wystawiono w 1972 w reżyserii Rene Habiba w teatrze w Genewie.