założono w mieście cmentarz katolicki „u Spuziaka”. Po zniszczeniach z okresu I wojny światowej w 1929 r. oddano do użytku Teatr im. Stanisława Moniuszki (ob. Filharmonia). 1 stycznia 1925 do Stanisławowa włączono w całości gminy Knihinin-Wieś i Knihinin-Kolonia oraz części gmin podmiejskich., co zwiększyło jego obszar ponad pięciokrotnie. W 1931 r. według spisu powszechnego liczył 59 960 mieszkańców. Poniższa tabela prezentuje szczegółowo liczbę mieszkańców uwzględniając podział na wyznanie oraz język ojczysty. rzymskokatolickiegreckokatolickieewangelickiemojżeszoweinne22 31211 134148724 823189język polskijęzyk ukraiński i ruskijęzyk niemieckijęzyk żydowski i hebrajskiinne26 1875 553 + 3804133222 944125
Stanisławów stał się też ważnym garnizonem Wojska Polskiego. W mieście stacjonowały dowództwa 11 Karpackiej Dywizji Piechoty, Podolskiej Brygady Kawalerii i Karpackiej Półbrygady Obrony Narodowej oraz 48 pułk piechoty Strzelców Kresowych, 6 pułk Ułanów Kaniowskich, 11 Karpacki Pułk Artylerii Lekkiej i 6 dywizjon artylerii konnej. W 1937 r. sformowano tu także Batalion ON „Stanisławów”.