thumb|250px|„Pieśń Sybilli” – nuty, Museu de la Música w Barcelonie thumb|250px|Sybilla erytrejska, fresk Michała Anioła w Kaplicy Sykstyńskiej Pieśń Sybilli (łac. Versus Sibyllae de die Judicii, kat. El Cant de la Sibil·la) – chorał gregoriański wykonywany a cappella od wczesnego średniowiecza jako element wezwania podczas liturgii wigilijnej kościołach katolickich na Półwyspie Iberyjskim, Majorce i Sardynii.
W 2010 roku „Pieśń Sybilli” na Majorce została wpisana na listę niematerialnego dziedzictwa UNESCO.
Historia Pierwsze strofy pieśni Sybilli pojawiają się w języku łacińskim w dziele Augustyna z Hippony z V wieku pt.: „Państwo Boże” (łac. De Civitate Dei contra Paganos) w księdze 18 jako tłumaczenie z języka greckiego proroctw dnia Sądu Ostatecznego przypisywanych Sybilli erytrejskiej. Pierwsze litery każdego wersu po znalezieniu ich odpowiednika w alfabecie greckim tworzą akrostych Iesous Creistos Theou Uios Soter. W manuskrypcie „Państwa Bożego” z Escorial, tekst łaciński opatrzony jest neumami, które mogły być dodane do oryginału w X wieku: