Prezydencja Arévalo thumb|230px|Rząd rewolucyjny powstały w 1944 roku Arévalo objął urząd w dniu 15 marca 1945, dziedzicząc kraj z licznymi nierozwiązanymi problemami społecznymi i gospodarczymi. 70% społeczeństwa było analfabetami, a niedożywienie i zły stan zdrowia były powszechne. 2% najbogatszych właścicieli gruntów posiadało trzy czwarte ziemi, której bardzo niewielka część była uprawiana. Rdzenni chłopi albo nie mieli ziemi albo posiadali jej zbyt niewiele, aby utrzymać się przy życiu. Trzy czwarte siły roboczej było zatrudnionej w rolnictwie, a przemysł w zasadzie nie istniał.
Ideologia Arévalo określał swoją ideologię jako „duchowy socjalizm.” Był zdecydowanie przeciwny klasycznemu marksizmowi i wierzył w społeczeństwo kapitalistyczne, gdzie rynek (wsparty jednak przez działania rządu) ureguluje korzyści dla całej populacji. Postulaty ideologii Arévalo znalazły swe odzwierciedlenie w nowej konstytucji, którą parlament ratyfikował wkrótce po jego inauguracji. Konstytucja była jedną z najbardziej postępowych w Ameryce Łacińskiej. Dawała prawo wyborcze wszystkim oprócz niepiśmiennych kobiet, wprowadzała decentralizację władzy i wprowadzała system wielopartyjny (zabronione były jednak partie komunistyczne.