Te problemy prowadzą sędziego Tattinga do odrzucenia rozumowania sędziego Fostera jako "intelektualnie wadliwego i zakrawającego o prostą racjonalizację".
Pomimo odrzucenia argumentacji Fostera, Tatting nie jest w stanie zmusić się do przyjęcia przeciwnego stanowiska i skazania oskarżonych na śmierć. Stwierdza, że "niemal każda okoliczność wypływająca na decyzję jest równoważona przez inną, prowadzącą do przeciwnych wniosków". Zamykając swoją opinię krytyką decyzji prokuratora o postawieniu grotołazów w stan oskarżenia, sędzia "bezprecedensowo" postanawia wstrzymać się od głosu w sprawie.
Sędzia Keen Czwarta opinia zaczyna się od wykluczenia prawa łaski oraz moralnej strony działań oskarżonych jako czynników mających znaczenie dla rozważań sądu. Jedynym zadaniem sądu ma być stwierdzenie, czy oskarżeni rozmyślnie odebrali Whetmore'owi życie oraz odpowiednie zastosowanie przepisów prawa Newgarth. Keen krytykuje pozostałych sędziów za brak rozgraniczenia w ich analizie między moralnymi a prawnymi aspektami sprawy.