13 maja 1932, na 38. sesji Amerykańskiego Towarzystwa Medycznego, w Nowym Orleanie, przedstawił wraz z Leonem Ginzburgiem i Gordonem D. Oppenheimerem pracę Regional Ileitis: A Pathological and Clinical Entity, w której zamieścił opis choroby jelita cienkiego nazwanej później chorobą Crohna. Sam Crohn był zwolennikiem innych jej nazw: regionalne zapalenie jelita krętego (), regionalne zapalenie jelita cienkiego () lub bliznowaciejące zapalenie jelita cienkiego i okrężnicy ().
Crohn był też jednym z pierwszych lekarzy, jacy przypisywali rozwój niektórych chorób przewodu pokarmowego napięciu emocjonalnemu, lękowi i nerwicom, a nie zmianom organicznym.
Zainteresowania pozazawodowe Burrill B. Crohn pasjonował się malarstwem, a jego akwarele wystawiano wielokrotnie w galeriach w New Milford. Interesował się też historią wojny secesyjnej i był miłośnikiem muzyki klasycznej.
Publikacje Crohn był autorem 4 prac książkowych i ponad 100 artykułów w czasopismach naukowych.
Prace książkowe Affections of the Stomach (1927) Understand Your Ulcer (1943) Regional Ileitis (1947, 1958) Notes on the evolution of a medical specialist, 1907-1965 (pamiętnik wydany pośmiertnie w 1984)