Feliks Władysław Bocheński (ur. 13 lipca 1872 w Szczawnicy, zm. 13 października 1925 w Katowicach) – polski sędzia, doktor praw, działacz społeczny.
Życiorys W 1891 ukończył Gimnazjum I w Tarnowie, następnie w 1894 Wydział Prawa UJ w Krakowie. W 1895 uzyskał stopień naukowy doktora praw. Pracę w sądownictwie rozpoczął 13 listopada 1895, początkowo jako auskultant, a następnie adiunkt sądowy i sędzia śledczy przy sądach w Krakowie, Jaśle i Podgórzu. W latach 1900–1913 urzędował w cesarsko-królewskim Sądzie Najwyższym w Wiedniu jako adiunkt sądowy, sekretarz Rady i sekretarz Dworu. Od 26 sierpnia 1913 był Wiceprezesem Sądu Obwodowego w Tarnowie, a od 25 czerwca 1917 Wiceprezesem Sądu Krajowego w Krakowie. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości od 3 stycznia 1919 pełnił funkcję Prezesa Sądu Obwodowego (a następnie Okręgowego) w Cieszynie. 14 lipca 1920 Minister Spraw Zagranicznych mianował go przedstawicielem Państwa Polskiego przy Międzynarodowej Komisji w Cieszynie. Od 21 sierpnia do 4 października 1920 pełnił funkcję Komisarza Rządu Polskiego przy Komisji Delimitacyjnej dla Śląska Cieszyńskiego, Spisza i Orawy.