Józef Boniek (ur. 12 marca 1931 w Nakle nad Notecią, zm. 12 grudnia 2019 w Kruszynie Krajeńskim) – polski piłkarz występujący na pozycji obrońcy, zawodnik m.in. Zawiszy Bydgoszcz i Polonii Bydgoszcz, trener. Ojciec Zbigniewa Bońka.
Przebieg kariery Karierę piłkarską rozpoczął w 1946 w zespole Czarnych Nakło, którzy od 1949 występowali pod szyldem Stali. Naklanie brali udział w rozgrywkach niższych lig, klasy A i klasy B, a w 1952 zdobyli tytuł mistrza Pomorza. W zespole tym występował również brat Józefa, Kazimierz. W klubie z Nakła Boniek wystąpił w meczu po raz ostatni 16 listopada 1952 roku.
W 1952 Boniek przeniósł się do występującego w II lidze wojskowego klubu OWKS Bydgoszcz. Wkrótce potem piłkarz i jego zespół stracili cały sezon 1954, kiedy Ministerstwo Obrony Narodowej, dla wzmocnienia pozycji najważniejszego klubu armijnego resortu, pierwszoligowego CWKS Warszawa, wycofało z rozgrywek ligowych wszystkie okręgowe kluby wojskowe (prócz bydgoskiego również m.in. OWKS Kraków). W tamtym sezonie ich drużyny występowały zatem jedynie w rozgrywkach wojskowych. OWKS Bydgoszcz z Bońkiem w składzie sięgnął wówczas po tytuł mistrza Wojska Polskiego. Do sezonu 1958 włącznie brał on udział w barwach tego klubu (od 1954 pod nazwą CWKS, od 1957 WKS Zawisza) w rozgrywkach II ligi oraz Pucharu Polski.