Parafia w Klejnikach przyjęła po 1596 postanowienia unii brzeskiej. Być może po tej dacie we wsi wzniesiono nową cerkiew, gdyż w opisie inwentarzowym z 1727 wskazano, że nie była stara, a jej stan należało uznać za zadowalający. Zaznaczono również, że budowla posiadała wolno stojącą dzwonnicę z pięcioma niewielkimi dzwonami. Według tego samego opisu cerkiew posiadała jedną obszerną nawę „na wzór łacińskiego kościoła”. Nie było w niej już również ikonostasu. Wchodzące pierwotnie w jego skład ikony z rzędów Deesis i Apostołów zawieszono na ścianach, zaś dwa wizerunki ustawiono przed klirosami, umieszczając je w niewielkich ołtarzach. W cerkwi znajdowały się również konfesjonały, ławki, boczny ołtarz i „dwie fontanny z wodą święconą”. Wśród innych elementów wyposażenia nie wymieniono cennych przedmiotów. Tylko niektóre naczynia liturgiczne były posrebrzane, a Ewangeliarz posiadał srebrne zdobienia.