mały|grób prof. Włodzimierza Rodziewicza na cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku Włodzimierz Rodziewicz (ur. 20 sierpnia 1909 w Rożyszczu, zm. 8 marca 1976 w Gdańsku) – polski inżynier, wykładowca Politechniki Warszawskiej, profesor Politechniki Gdańskiej i dziekan Wydziału Chemicznego tej uczelni, specjalista z zakresu chemii związków krzemoorganicznych.
Działalność naukowa i zawodowa W 1927 ukończył Państwowe Gimnazjum im. T. Kościuszki w Łucku. Studia wyższe rozpoczął w tym samym roku na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Warszawskiego, a od 1928 studiował na Wydziale Chemicznym Politechniki Warszawskiej, który ukończył w 1934 z tytułem inżyniera chemika. Od września 1934 do jesieni 1938 pracował na Politechnice Warszawskiej. W latach 1938–1939 był organizatorem i kierownikiem Laboratorium Chemicznego Państwowej Fabryki Amunicji nr 2 w Kraśniku. Po wybuchu II wojny światowej do czerwca 1945 mieszkał w Łucku. W latach 1939–1941 pracował w Artelu Inwalidów „Charczowik”, od lipca 1941 do 1942 w Miejskim Zakładzie Higieny, a od października 1942 do 1945 w młynie jako laborant chemiczny. W lipcu 1945 przyjechał do Gdańska. Był w gronie pierwszych wykładowców Wydziału Chemicznego Politechniki Gdańskiej i jego współorganizatorem w 1945.