W 1946 mianowany zastępcą profesora, w 1950 – profesorem nadzwyczajnym, a od 1963 – profesorem zwyczajnym.
W 1949 uzyskał doktorat na Wydziale Chemicznym Politechniki Gdańskiej. W 1946–1956 pracował w Akademii Medycznej w Gdańsku (obecnie Gdański Uniwersytet Medyczny) na stanowisku kierownika Katedry Chemii Nieorganicznej i Analitycznej.
Był prodziekanem (1945–1948 i 1950–1951), a następnie dziekanem (1951–1953 i 1958–1962) Wydziału Chemicznego Politechniki Gdańskiej. W latach 1948–1951 doprowadził do rozbudowy Wydziału Chemicznego, a w 1945–1976 był organizatorem i kierownikiem Katedry (Zakładu) Chemii Nieorganicznej, w 1970–1974 dyrektorem Instytutu Chemii i Technologii Nieorganicznej, naczelnym redaktorem skryptów Działu Wydawniczego Politechniki Gdańskiej (Wydawnictw Uczelnianych) w 1954–1976 oraz redaktorem „Wiadomości Chemicznych”.
W 1948 był współorganizatorem oddziału gdańskiego Polskiego Towarzystwa Chemicznego. Należał również do Gdańskiego Towarzystwa Naukowego, Towarzystwa Przyrodników im. M. Kopernika, Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Chemicznego.