In der Windischen Sprach), wydane w niemieckiej Tybindzie w 1550 lub 1551 (następne książki publikowano już w alfabecie łacińskim). W 1555 Trubar dokonał translacji Ewangelii Mateusza. Po tym czasie przybył na ziemie niemieckie Jvan Ungnad, który ufundował w Urachu drukarnię wydającą książki w języku chorwackim i słoweńskim. Za namową Piotra Pawła Vergeria Trubar wydał w latach 1557–1577 w trzech częściach Nowy Testament własnego przekładu (w jednym wydaniu ukazał się on w 1582).
Barok Pierwszy przekład całego Pisma Świętego – Biblia Dalmatina – cechujący się lepszym językiem niż wersja Trubara, ukazał się w Wittenberdze 1584 w tłumaczeniu Jurija Dalmatina. W tym samym roku Adam Bohorič wydał pierwszą książkę opisującą gramatykę języka słoweńskiego pt. Arcticae horulae succisivae, de Latino Carniolana literatura, ad Latinae linguae analogiam accommodata, unde Moshoviticae, Rutenicae, Polonicae, Bohemicae et Lusaticae lingvae, cum Dalmatica et Croatica cognatio, facile deprehenditur (posługiwano się nią aż do ok. 1840 kiedy to dokonano reformy ortografii na wzór języka czeskiego). Język słoweński rozwinął w baroku Janez Svetokriški, autor pięciu tomów kazań pt. Sacrum promptuarium. XVII wiek jest na ziemiach słoweńskich czasem zastoju.