Monaster został zlikwidowany w 1919. W jego zabudowaniach rozmieszczono szpital psychiatryczny, sanatorium oraz zakłady „Glinoziom”. Obie monasterskie świątynie zniszczono odpowiednio w latach 20. i 30. XX wieku. Z pierwotnego kompleksu monasterskiego pozostał jedynie dom pielgrzyma.

Rosyjski Kościół Prawosławny odzyskał ocalałe obiekty w 1997, gdy firma „Glinoziom” oficjalnie przekazała je monasterowi Zaśnięcia Matki Bożej w Tichwinie. Wcześniej, w 1994, miejscowa ludność zbudowała nad Jeziorem Dymskim krzyż upamiętniający klasztor. W 1997 wspólnota została restytuowana jako skit filialny monasteru w Tichwinie. W 2001 żyło w niej dwóch mnichów. W 2008 skit ponownie stał się samodzielnym męskim klasztoremАНТОНИЕВО-ДЫМСКИЙ МУЖСКОЙ МОНАСТЫРЬ. Pierwszym przełożonym tak restytuowanej wspólnoty był mnich Ignacy (Buzin), zaś w 2014 zastąpił go Adrian (Diemientjew).

Uwagi

Przypisy

!