ponadto, dzięki jej działaniom chyląca się ku upadkowi instytucja odzyskała swoją renomę i szacunek wśród kół intelektualnych Europy.
W 1784 Daszkowa została pierwszą mianowaną dyrektorką nowo utworzonej Cesarskiej Akademii Literatury. Dzięki jej działaniom wkrótce zostały wydane liczne pozycje krytyczne dotyczące języka rosyjskiego – w tym wydany w dwa lata później słynny sześciotomowy Słownik języka Rosyjskiego. Na jej wniosek do alfabetu rosyjskiego wprowadzono odpowiednik dzisiejszej litery Ё. W 1783 została wybrana na honorową członkinię Królewskiej Szwedzkiej Akademii Nauk jako pierwsza kobieta do czasów wyboru Evy Ekebland.
Na krótko przed śmiercią Katarzyny II, obie przyjaciółki napisały wspólnie tragedię opublikowaną na łamach wydawanego przez Akademię Dziennika Obrad.
Potomstwo Ze związku małżeńskiego z księciem Michaiłem Iwanowiczem Daszkowem (1736–1764) miała troje dzieci, z których dwoje dożyło wieku dorosłego. Anastazja Michajłowna Daszkowa (1760–1831), żona Księcia Andrzeja Jefiminowicza Szczerbatyna; Michaił Michajłowicz Daszkow (1761–1762); Paweł Michajłowicz Daszkow (1763–1807), nazwany na cześć syna Katarzyny II, mąż Anny Semenowej Alferow.