Wygnanie i dziedzictwo thumb|Willa księżnej Daszkowej pod Kirianowem, kilka kilometrów od Sankt Petersburga Wskutek wstąpienia Pawła I na tron rosyjski w 1796, Katarzyna Woroncowa-Daszkowa została zwolniona z zajmowanych stanowisk i zmuszona do opuszczenia dworu i stolicy. Przez kilka lat mieszkała w jednym ze swoich dworów w okolicy Nowogrodu i dopiero petycja jej wysoko urodzonych krewnych i przyjaciół wysłana do cesarza, pozwoliła jej na przeniesienie się do wspaniałego pałacu Woroncowów w Moskwie, gdzie zmarła 15 stycznia 1810 roku (4 stycznia według kalendarza juliańskiego).
Jej syn, ostatni przedstawiciel rodu Daszkowów zmarł w 1807, swoją przekazując ogromną fortunę kuzynowi, Iwanowi Woroncowowi, który przyjął nazwisko Woroncow-Daszkow. Syn Iwana, Iłłarion Woroncow-Daszkow został mianowany zarządcą carskiego dworu w latach 1881–1897 i generałem-gubernatorem Kaukazu w latach 1905–1915.
Dzieła Poza pracą nad stworzeniem Słownika języka rosyjskiego, księżna Daszkowa pozostawiła po sobie kilka tragedii, komedii (w tym Wesele Fabiana). Jej dzienniki zostały opublikowane po francusku w Paryżu około 1804 roku i po angielsku w Londynie w 1840 roku.