Dynastią panującą miała być Dynastia Karadziordziewiciów.
Królestwo Serbów, Chorwatów i Słoweńców (1918–1941) W październiku 1918 doszło do powołania w Zagrzebiu Rady Narodowej Słoweńców, Chorwatów i Serbów reprezentującej Słowian południowych w monarchii habsburskiej, a sabor zerwało unię z Węgrami. W listopadzie 1918 okupacja przez Włochy części Dalmacji doprowadziła do zwrócenia się rady zagrzebskiej o pomoc do Serbii, a następnie do ogłoszenia 24 listopada zjednoczenia z Serbią i Czarnogórą . 1 grudnia 1918 delegacja Rady przekazała decyzje zjednoczenia regentowi serbskiemu, księciu Aleksandrowi Karadziordziewiciowi, który proklamował powstanie Królestwa Serbów, Chorwatów i Słoweńców . W 1921 Zgromadzenie Ustawodawcze Królestwa SHS uchwaliło konstytucję zwaną widowdańską, ustaliła centralistyczny system rządów. Administracyjnie kraj został podzielony na 33 departamenty, likwidacji uległ historyczny obszar Chorwacji. Artykuły konstytucji wywołały protesty głównie Chorwackiej Partii Chłopskiej Radiciów, opowiadającej się za państwem federalnym państwa. W czerwcu 1928 w czasie obrad Skupsztiny (parlamentu) dokonany został skuteczny zamach na Stjepana Radića. Zamach doprowadził do kryzysu państwa. W styczniu 1929 do władzy doszedł król Aleksander I. Zaprowadził w kraju dyktaturę.