Większy zespół tworzą brachia, oprócz najstarszego relikwiarza na ramię św. Błażeja (Brunszwik, Zamek Dankwarderode), zachowało się jedenaście tego typu relikwiarzy: dziewięć w Berlinie (świętych Zygmunta, Bartłomieja, Cezarego, Teodora, Wawrzyńca, Jerzego, Marii Magdaleny) oraz po jednym w Cleveland (nieznanego świętego) i Filadelfii (św. Babilasa). Dziewięć z nich (w tym oba w zbiorach amerykańskich) są wykonane ze srebra złoconego, pozostałe są z drzewa lipowego. Po brunszwickim brachium św. Błażeja najstarszym jest relikwiarz św. Zygmunta datowane na schyłek XI w. Spośród pozostałych wyróżnia się odmienną strukturą i bogatą dekoracją: składa się z czworobocznej stopy wspartej na nóżkach, przedramienia okrytego rękawem alby i dalmatyki z dłonią podtrzymującą kulę zwieńczoną kwiatem lilii, który jest stylizowany na heraldycznym schemacie obrazowania fleur-de-lis. Dekorację tworzą filigranowe i kameryzowane obwódki zdobiące cokolik stopy oraz mankiety obu rękawów. Przy narożach stopy zdobione filigranem i małymi kamieniami (częściowo zachowane) wypukłe, wrzecionowate oprawki dużych (nie zachowanych do dziś) kamieni szlachetnych.