Prawdopodobnie dar księcia Ottona Łagodnego dla katedry w Brunszwiku.
Relikwiarze świętych Największą grupę tworzą relikwiarze mieszczące relikwie patronów katedry brunszwickiej oraz innych świętych. Od strony typologicznej i formalnej Skarb Welfów tworzyły relikwiarze mówiące (w formie podporządkowanej danej części ciała, z której pochodzi relikwia), przede wszystkim popiersia relikwiarze (hermy) oraz relikwiarze w formie ręki (brachia) dla przechowywania czaszki oraz kości ręki. Kolejny zespół relikwiarzy tworzyły posążki oraz rozmaite w formie ostensoria mieszczące relikwie niższej rangi.
Spośród relikwiarzy mówiących zachowało się dwa popiersia relikwiarzowe: św. Błażeja datowany na około 1350 r. oraz starsza z XII w. herma św. Kosmasa (oba dzieła w Kunstgewerbemuseum).