Również w zbiorach Kunstgewerbemuseum znajduje się krzyż, który pierwotnie stanowił część Skarbu Welfów, następnie został przeniesiony do opactwa Świętego Cyriaka położonego na południe od dawnych obwarowań Brunszwiku. W XIX wieku klasztor został skasowany, krzyż zaś trafił do dóbr miejscowych książąt. Krzyż powstał w XII w. na terenie Saksonii, charakteryzuje się pięcioma kaboszonami z kryształu górskiego pod którymi umieszczono relikwie pasyjne. Powierzchnię zdobi grawerowana dekoracja ornamentalnej. U stóp krzyża lane figurki Marii i św. Jana Ewangelisty. Podstawę tworzą lane figurki trzech wspiętych lwów.
W Art Institute of Chicago przechowywane są dwa XIV-wieczne krzyże relikwiarzowe. Na około 1300 r. datowany jest tzw. krzyż Veltheimów (poświadcza o tym tarcza herbowa na podstawie), w typie patriarchalnym (z dwoma ramionami poprzecznymi). Pozłacaną powierzchnię zdobią zróżnicowane kolorystycznie klejnoty (ametyst, karneol, chalcedon, labrador, szafir, topaz etc.). Pod niektórymi umieszczono relikwie świętych. Pierwotnie znajdował się w konwencie Świętej Anny w Brunszwiku, w nieznanym czasie trafił do Skarbu Welfów. Również w tym samym muzeum znajduje się krzyż ołtarzowy, wykonany ze srebra pozłacanego. Zdobi go płaskorzeźbiony wizerunek Chrystusa ukrzyżowanego oraz okrągłe plakietki z symbolami Ewangelistów.