Sześć córek Chrystiana IV zawarło takie małżeństwa. W 1636 piętnastoletnia Eleonora Krystyna poślubiła trzydziestodziewięcioletniego hrabiego Corfitza Ulfeldta, syna zmarłego już Kanclerza Królestwa Duńskiego Jakoba Ulfeldta (1567–1630), z którym była zaręczona odkąd skończyła dziewięć. Krok ten zapewnił Chrystianowi IV wierność Ulfeldtów i spokrewnionych z nimi rodami. Sama Eleonora Krystyna była szaleńczo zakochana w swoim mężu do śmierci i towarzyszyła mu niemal wszędzie, odmówiła kiedyś nawet wydania szwagierce jego bezcennej kolekcji klejnotów, mimo że ta oferowała jej wolność.
Podróże zagraniczne
Wkrótce po ślubie z córką królewską, Ulfeldt zaczął odnosić coraz większe sukcesy tak w kraju jak i za granicą – rozbudował i upiększył swoje zamki w Egeskov, pałac Hirschholm, Urup, Gradlitz i Hermanitz. W 1641 został mianowany hrabią Rzeszy przez cesarza Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego, Ferdynanda III. W latach czterdziestych XVII wieku potęga Ulfeldta była największa, a Eleonora Krystyna nie będąc królową była swego rodzaju "pierwszą damą" duńskiego dworu. Właśnie wtedy ściągnęła na siebie nienawiść swojej szwagierki, żony następcy tronu Zofii Amelii Brunszwickiej, która zazdrościła jej urody i bogactwa strojów dworskich.