Pomimo obaw o powtórzenie się ekscesów z uczelni zachodnich, krakowscy studenci okazali się życzliwie nastawieni do kobiet na uczelni. Mieszkańcy z uwagą przyglądali się tym pierwszym trzem studentkom, rozpoznawano je w miejscach publicznych i robiono im zdjęcia.
Po ukończonych studiach w 1897 roku nie uzyskały zgody na zdawanie egzaminów warunkujących uzyskanie dyplomu prowizora. Dowgiałłówna złożyła wówczas stosowne dokumenty na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Moskiewskiego i pod koniec 1897 roku zdała egzamin, uzyskując stopień prowizora z odznaczeniem. Przez pięć kolejnych lat prowadziła aptekę w Wielonach w Inflantach, zajmując się także promocją kultury i higieny wśród miejscowej ludności wiejskiej. Następny rok spędziła pracując w aptece Antoniny Leśniewskiej w Petersburgu, po czym na dwa lata wróciła do Krakowa, by podjąć pracę w drogerii koleżanki, Jadwigi Sikorskiej-Klemensiewiczowej. W tym czasie odbyła naukę w Studium Rolniczym Uniwersytetu Jagiellońskiego.