teksty o metodologii prawoznawstwa, obowiązywaniu prawa, praworządności, pojęciu prawa pozytywnego oraz strukturze i funkcjach dyrektyw i norm.

Historia doktryn polityczno-prawnych i historia nauki

Pierwszy etap twórczości Kazimierza Opałka był związany przede wszystkim z historią myśli politycznej, prawnej i naukowej, szczególnie z polskim Oświeceniem. Rozprawę doktorską poświęcił Hieronimowi Stroynowskiemu, a następnie badał fizjokratyzm, poglądy Hugona Kołłątaja i recepcję europejskich doktryn społecznych w Polsce. Do najważniejszych prac tego okresu należały Hugona Kołłątaja poglądy na państwo i prawo (1952), Prawo natury u polskich fizjokratów (1953) oraz Myśl Oświecenia w Krakowie (1955).

Przygotowywał także edycje źródłowe pism Hugona Kołłątaja i Józefa Wybickiego, a w badaniach historycznych analizował polską myśl oświeceniową na tle francuskiej, niemieckiej i angielskiej kultury intelektualnej. Mimo późniejszego przesunięcia zainteresowań ku teorii prawa i politologii nie porzucił historii;