Ołtarz przenośny Eilbertusa z Kolonii (niem Tragaltar des Eilbertus) – dzieło sztuki romańskiej wykonane około roku 1150, dla katedry w Brunszwiku. Jest to niewielki ołtarzyk przenośny, jeden z kilku ze Skarbu Welfów. Przechowywany jest w Kunstgewerbemuseum w Berlinie
Ołtarzyk ten ma formę sześcianu o prostokątnym rzucie. Dębowy rdzeń pokryty jest blachą miedzianą, która jest pozłacana i bogato emaliowana. Na płycie wierzchniej (mensie) znajduje się 21 emaliowanych plakietek, o trzech wielkościach. Na największej, pośrodku (w kwadratowym wgłębieniu) ukazano Chrystusa w mandorli w otoczeniu symboli Czterech Ewangelistów. Plakietkę tę otacza dwanaście najmniejszych plakietek z wyobrażeniem siedzących apostołów. Na banderolach otaczających apostołów widnieją łacińskie inskrypcje, które razem tworzą treść Credo Apostolorum. Na skrajnych ośmiu plakietach ukazano wybrane wątki z życia Jezusa i Marii: Zwiastowanie, Nawiedzenie św. Elżbiety, Boże Narodzenie, Ofiarowanie w świątyni oraz Ukrzyżowanie, Niewiasty przy grobie, Chrystus w otchłani oraz Wniebowstąpienie. Na krawędzi gzymsu obiega inskrypcja: + DOCTRINA PLENI FIDEI PATRES / DVODENI + TESTANTV/R FICTA NON ESSE PROPHETICA DI/CTA +. Na ściankach bocznych (stipesie) pod arkadami wizerunki starotestamentowych proroków.