Nabój ten był wersją rozwojową starszej wersji amunicji z 1888 – 7,92 × 57 I z pociskiem tępołukowym.
Rodzaje i parametry pocisków niemieckich z II wojny światowej sS – schweres Spitzgeschoß (ciężki ostrołukowy) – pocisk zwykły długość – 35 mm masa: pocisku – 12,8 g naboju – 27 g energia początkowa: 3700 J do 4500 J (dla wzmocnionej amunicji typu V-Patrone) – zależna od typu amunicji i typu broni. prędkość początkowa – 755 m/s SmK – Spitzgeschoss mit Kern (ostrołukowy z utwardzonym rdzeniem stalowym) – przeciwpancerny długość – 37,2 mm masa pocisku – 11,5 g SmK L'spur – SmK Leuchtspur (pocisk SmK smugowy) spalający się na dystansie około 900 m. Używany jako znacznik przy strzelaniach nocnych z karabinów maszynowych. Wkładany do taśm amunicyjnych naprzemiennie z innymi typami (co kilka nabojów). lS – leichtes Spitzgeschoss (lekki ostrołukowy z rdzeniem aluminiowym) – używany do strzelań przeciwlotniczych masa pocisku – 5,5 g prędkość początkowa – 925 m/s lS L'spur – lS Leuchtspur (pocisk lS smugowy) długość – 37,2 mm masa pocisku – 6,1 g PmK – Phosphor mit Stahlkern (fosforowy z rdzeniem stalowym) – używany w V-Patrone wzmocnionej amunicji lotniczej dla karabinów MG 17 B – Beobachtung (obserwacyjny – mały ładunek fosforowy wybuchający przy trafieniu) – używany bardzo rzadko z amunicją B-Patrone SmK(H) –