Flotylli operacyjnie podlegał pułk lotnictwa szturmowego (20 R-10, 12 Ił-2), eskadryla pułku szturmowego (7 Ił-2), eskadryla morskiego lotnictwa zwiadowczego (5 MBR-2).
Skład flotylli ulegał zmianom.
Okręty flotylli brały udział w bitwach morskich, przecinały linie komunikacyjne przeciwnika, wysadzały desanty taktyczne w Taganrogu, Mariupolu, Osipience - razem 7 desantów taktycznych i 1 zwiadowczy. W czasie Desantowej Operacji Kerczeńsko-Eltigieńskiej (31 października — 11 grudnia 1943) okręty desantowały oddziały 56 Armii w północno-wschodnim rejonie Kercza. W styczniu 1944 przeprowadziły 3 desanty taktyczne na wybrzeże Krymu. W czasie Operacji Krymskiej (8 kwietnia — 12 maja 1944) flotylla wspierała natarcie Samodzielnej Nadmorskiej Armii.
W kwietniu 1944 w oparciu o Flotyllę Azowską powstała Flotylla Dunajska.
Dowództwo Flotylli Dowódcy: kontradm. Siergiej Gorszkow: luty 1943 - styczeń 1944 i luty 1944 - kwiecień 1944; kontradm. Gieorgij Chołostiakow: styczeń - luty 1944, cz.p.o. Komisarze wojskowi: kpt. I rangi A. Matuszkin: styczeń - kwiecień 1944. Szefowie sztabu: kpt. II rangi/I rangi (od września 1943) A. Swierdłow: luty 1943 - kwiecień 1944. Przypisy
Bibliografia АЗОВСКАЯ ВОЕННАЯ ФЛОТИЛИЯ, w Боевые действия Красной Армии в ВОВ. 2015
Kategoria:Flotylle radzieckie