Wojna o sukcesję W 1255 roku zmarła Karintana dalle Carceri, żona Wilhelma II, do której należała część triarchii Orei. Książę Morei, nominalny suzeren wyspy, chciał przejąć należące do małżonki posiadłości w osobiste władanie. Jego działania wywołały jednak sprzeciw pozostałych baronów Eubei i doprowadziły do tak zwanej wojny o sukcesję eubejską. 14 czerwca 1256 roku, Guglielmo z Werony i Narzotto dalle Carceri odrzucili zwierzchność księcia Achai i ogłosili się wasalami Wenecji. W odpowiedzi, wojska achajskie wylądowały na wyspie i zdobyły Chalkis. Przeciwko Wilhelmowi zawiązała się koalicja państw łacińskich w Grecji do której oprócz baronów Negroponte i Wenecjan należeli także książę Aten, Guy I de la Roche, baron Veligosti, Wilhelm de la Roche, senior Salony, Tomasz II ze Stromoncourt i Ubertino Pallavicini, markiz Bodonitzy. Wojska weneckie odbiły Chaliks w 1258 roku ale kilka miesięcy później siły Wilhelma II pokonały koalicjantów w decydującej bitwie pod Karydi. Ostatecznie, w 1259 roku, doża Raniero Zeno wynegocjował zawieszenie broni. W 1262 roku podpisano pokój na mocy którego Wilhelm pozostawał suzerenem baronów Negroponte ale nie włączał Orei do swojej osobistej domeny.