Dutton and Company, 1908, s.77. Co ciekawe, Ravano w maju tego samego roku uznał władzę Konstantynopola.

Ravano zmarł w 1216 roku a jego następcy nie mogli porozumieć się w sprawie sukcesji. W roli mediatora wystąpił wenecki baliw. Podzielił on istniejące trzy baronie na sześć. Północna baronia Orei została podzielona między Marino a Rizzardo, bratanków Ravano; południowa, Karistos została podzielona między Izabelę, wdowę po Ravano a jego córkę, Bertę; środkowa baronia przypadła Guglielmowi i Albertowi, spadkobiercom Gilberto dalle Carceri'ego. Ustalono, że w razie śmierci któregoś z nowych baronów, władza przypadnie jego współrządcy z danej baronii a nie jego dzieciom. Miało to doprowadzić do powrotu do triarchii. W rzeczywistości jednak podział na sześć baronii utrzymał się i rodzina dalle Carceri utrzymała władzę nad wyspą.