Bajka o dwóch braciach (Die zwei Brüder) – baśń braci Grimm opublikowana w drugim wydaniu ich zbioru Baśni z 1819 roku (tom 1, nr 60).

TreśćJakub i Wilhelm Grimm Baśnie braci Grimm: Tom 1, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1986. Pewien uczciwy i ubogi wytwórca mioteł, miał brata, złego i okrutnego złotnika. Miotlarz miał dwóch synów bliźniaków. Pewnego dnia zobaczył w lesie złotego ptaka. Odnalazł zgubione przez ptaka pióro i zaniósł bratu, który ocenił, że pióro jest złote, i zapłacił dobrą cenę. Potem sprzedał bratu złote jajko ptaka, które znalazł w lesie. Za trzecim razem pochwycił ptaka i zaniósł bratu. Złotnik dobrze za niego zapłacił, gdyż wiedział, że kto zje serce i wątrobę złotego ptaka, ten zawsze rano pod poduszką znajdzie sztukę złota.

Kiedy żona złotnika piekła ptaka w kuchni, dwaj synowie miotlarza, którzy przypadkiem się tam znaleźli, zjedli serce i wątrobę, które wypadły w czasie pieczenia. Od tej pory każdego ranka znajdowali złoto pod poduszką. Niegodziwy złotnik, chcąc się zemścić, powiedział miotlarzowi, że jego synowie muszą mieć konszachty z diabłem i doprowadził do tego, że ojciec wygnał ich z domu.