W lutym 1961 został prezesem Wojewódzkiego Związku Kółek Rolniczych. W ramach WZKR zajmował się rozwojem organizacji samopomocowych, samokształceniowych i struktur doradztwa rolniczego. Wspierał też amatorskie zespoły folklorystyczne i Koła Gospodyń Wiejskich, za jego prezesury WZKR wzbogacił się także o ośrodek szkoleniowo-wypoczynkowy w Dymaczewie Nowym.
Po zakończeniu kariery sejmowej w 1972 wrócił do Poznania, gdzie początkowo pracował w Wojewódzkim Komitecie ZSL, a po wprowadzeniu w życie w 1975 reformy administracyjnej dzielącej województwo poznańskie został prezesem wojewódzkiego komitetu w Koninie. Funkcję tę piastował do przejścia na emeryturę w 1981.
Do 2003 pełnił obowiązki prezesa wielkopolskiego koła Stowarzyszenia Naukowego Inżynierów i Techników Rolnictwa, w 2003 został także prezesem lokalnego oddziału Ogólnopolskiego Związku Żołnierzy Batalionów Chłopskich. Funkcję tę pełnił do śmierci, zmarł 25 lutego 2013.