Ton jest przeważnie radosny, lekki i dowcipny, postacie przemierzają miasto, które odżywa, kwitnie w ten piękny, słoneczny dzień zwyczajnie cieszą się życiem. Ukazane są wyższe sfery – polityk rządzącej Partii Konserwatywnej, zamożny lekarz, arystokratki, jednak wielu jest pomniejszych bohaterów, czasem po prostu przypadkowych przechodniów. Septimus pracuje jako urzędnik w biurze handlu nieruchomościami. Obiektywny upływ czasu wyznacza odgłos bicia Big Bena, jednak czas bohaterów biegnie własnym torem. Pani Dalloway nie pracuje zawodowo, ma wiele spraw, ale związanych z jej zamożnym gospodarstwem domowym, znajomymi. Dopiero jej córka Elżbieta pragnie zostać lekarką lub farmerką, pod wpływem nauk mentorki nielubianej przez matkę. Powieść wyrafinowana językowo, z interesującymi metaforami i porównaniami, często dotyczącymi morza, gór, życia na wsi, choć akcja dzieje się w wielkim mieście. Liczne są też przenośnie muzyczne. Sporo jest długich wieloczłonowych zdań.
Interpretacja Magda Heydel, tłumaczka dzieła, określa je jako nowoczesną powieścią o kobietach. Kluczowe toposy poruszone w powieści to: życie i śmierć, zdrowie i szaleństwo, a także starzenie się.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Angielskie powieści Kategoria:Powieści z 1925 Kategoria:Powieści, których akcja toczy się w Londynie Kategoria:Twórczość Virginii Woolf