W 1903 Mehoffer namalował także obraz Rynek krakowski, stylistycznie bliski impresjonizmowi.
Dziwny ogród zapoczątkował serię analogicznych obrazów artysty, m.in. Portret żony. Na letnim mieszkaniu (1904), Portret żony przy świetle lampy (1905), Portret żony artysty na żółtym tle (1907) oraz Portret żony na tle Pegaza (1913). Jadwiga Janakowska pozowała w nich na ozdobnym tle lub w wypełnionym kosztownościami wnętrzu. Kobiety malował też w takich zmysłowych obrazach, jak Głowa jasnowłosa (1905) i Głowa kobiety II (1906). W latach 1905–1907 stworzył także cykl dziewięciu rycin Tancerka, w którym eksperymentował z akwafortą, suchą igłą i miękkim werniksem. Ukoronowaniem przedwojennego dorobku Mehoffera były: obraz Słońce majowe (1911), malowany z werandy dworku w Jankówce (zakupionego w 1907), podobnie jak Dziwny ogród przepełniony pochwałą życia; inspirowane japońskim malarstwem Cynie (1911) oraz akwaforta Zuchwały ogrodnik (1912) o nadejściu śmierci.
Był też autorem projektów witraży w kaplicy Grauerów na cmentarzu Miejskim w Opawie (1901), kościoła św.