Nokturny op. 48 – dwa nokturny na fortepian, c-moll nr 1 i fis-moll nr 2, skomponowane przez Fryderyka Chopina w 1841 roku.

Historia 18 czerwca 1841 roku Chopin pod raz drugi wyjechał z George Sand do jej posiadłości w Nohant, gdzie przebywał do 4 listopada. Prace nad nokturnami trwały do października. W tym samym czasie Chopin kończył Allegro de concert op. 46 oraz Balladę As-dur op. 47. 1 listopada muzyk przesłał rękopisy przyszłego opus 48 Julianowi Fontanie z prośbą o ich przepisanie. Wcześniej, w liście z 9 października, wspominał o planach przekazania ich Fontanie za pośrednictwem Maurice’a Sanda, syna George. Podczas drugiego lata i jesieni w Nohant Chopin skomponował utworów z opusów 43–49. Za utwory z op. 44–49 Chopin otrzymał od francuskiego wydawcy oczekiwane przez niego 2000 franków, w tym 300 franków za Nokturny, bo już poprzednio takie rzeczy drukował. Opus 48 dedykowane zostało Laure Duperré, uczennicy Chopina, o której pisał, że była to w owym czasie jego najulubieńsza uczennica.

Kompozytor wykonał m.in. oba nokturny podczas swojego dorocznego koncertu w 21 lutego 1842 r., zrecenzowanego w „La France musicale” oraz „Revue et gazette musicale de Paris”. Clara Schumann wykonała Nokturn c-moll oraz niezidentyfikowany Polonez As-dur (op. 53 lub 61) Chopina podczas koncertu w 27 maja 1856 r.