Antoni Schultis (ur. 27 lutego 1869 we Lwowie, zm. 17 lipca 1939 we Lwowie) – polski działacz państwowy, urzędnik, wojewoda śląski.
Życiorys Był synem Wincentego i Antoniny z Blumów. Ukończył Gimnazjum im. Franciszka Józefa we Lwowie (1886) i Wydział Prawa Uniwersytetu Lwowskiego (1886-1890); odbył w tym czasie także roczną służbę wojskową, po której uzyskał stopień podporucznika rezerwy. Pracował jako urzędnik w Przemyślanach, Stanisławowie, a od 1897 we Lwowie; lata 1902-1904 spędził w Wiedniu, gdzie pracował w centrali Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. W 1904 powrócił do Lwowa; był sekretarzem Namiestnictwa, następnie starostą z przydziałem do pracy w Namiestnictwie; blisko współpracował z namiestnikiem Michałem Bobrzyńskim, uważany za jego „prawą rękę”. Od 1910 w randze radcy był szefem Biura Prezydialnego Namiestnictwa i zastępcą członka komisji dyscyplinarnej przy Namiestnictwie; otrzymał tytuły rzeczywistego radcy Namiestnictwa (1911) i radcy dworu (1915) oraz kilka wysokich odznaczeń austriackich.