Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości przez krótki czas pracował w Warszawie w centrali Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, potem powrócił do Lwowa i pracy w Namiestnictwie, wkrótce przekształconym w Urząd Wojewódzki. Od 1921 był naczelnikiem wydziału we lwowskim Urzędzie Wojewódzkim, wielokrotnie zastępował nieobecnego wojewodę. W 1921 pracował w dziale prawnym Polskiego Komisariatu Plebiscytowego w Bytomiu w związku z plebiscytem na Górnym Śląsku.
Od lutego 1923 był wojewodą śląskim; został następcą zmarłego Józefa RymeraNowy wojewoda sląski Nowości Illustrowane 1923 nr 8 s.9; już w październiku t.r. został urlopowany po fali protestów robotniczych i przekazał obowiązki przysłanemu z Warszawy Tadeuszowi Konckiemu. W 1925 został przeniesiony w stan spoczynku i powrócił do Lwowa, gdzie m.in. zasiadał w Komisji Dyscyplinarnej dla Nauczycieli przy Kuratorium Lwowskim. Został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.
Był żonaty ze Stanisławą Felicją z Bałłabanów (od 1893), miał syna Stanisława (ur. 1893, kapitana WP, dzierżawcę ziemskiego) i córkę Marię (ur.