prosił Komisję Rządzącą o stanowisko sędziego dominialnego dóbr narodowych w powiecie sieradzkim lub intendenta miejskiego. Nie otrzymując żadnego z tych stanowisk, przeprowadził się na stałe do Warszawy, gdzie został rejentem (notariuszem) przy Trybunale Cywilnym I-szej Instancji województwa mazowieckiego.
W wyniku nobilitacji ojca w 1790 r., wszedł do stanu rycerskiego.
W małżeństwie ze szlachcianką Dorotą (Dorottą) Karpińską herbu Korab miał dwóch synów: Alojzego, właściciela kamienicy w Warszawie, oraz Józefa (1795-1847), niedoszłego lekarza, urzędnika skarbowego w Warszawie, ojca Michała Antoniego Zwolińskiego i pradziadka Mariana Keniga.
Zwoliński zmarł w 1846 r., a pochowany został na cmentarzu Powązkowskim (grób niezachowany, pogrzeb zorganizowany przez jego siostrę, Salomeę ze Zwolińskich KalinowskąNekrolog A. Zwolińskiego w Kurierze Warszawskim z 28 X 1846 r., nr 287.).
Przypisy
Bibliografia Maria Wisińska, Ruch mieszczański w sieradzkiem w okresie Sejmu Wielkiego, "Rocznik Łódzki", t. 23, 1978, s. 43-73. Podanie A.