Po ustabilizowaniu się granicy polsko-radzieckiej w 1921 roku Lecieszyn wrócił do Polski, znalazł się w gminie Hrycewicze w powiecie nieświeskim województwa nowogródzkiego (granica państwa leżała mniej niż 1 kilometr na wschód od dworu), od 1945 roku – w ZSRR, od 1991 roku – na terenie Republiki Białorusi.
W 2009 roku w Lecieszynie mieszkało 56 osób.
Dwór Franciszek Czarnocki wybudował najprawdopodobniej w 1793 roku (taka data istniała na budynku) dwór z bali modrzewiowych. Był to dom wzniesiony na planie czworokąta, początkowo trzynastoosiowy, przykryty dosyć wysokim, gładkim, gontowym, czterospadowym dachem. Później dobudowano do dworu dwuosiowe skrzydła, nieco cofnięte, patrząc od strony podjazdu. Centralny portyk był zwieńczony trójkątnym szczytem wspartym na czterech kolumnach, kryjących niskie pięterko z balkonem. W centrum elewacji ogrodowej znajdował się płytki ryzalit z portfenetrem i dwoma oknami, zwieńczonymi półkoliście. Do ryzalitu przylegał taras. Wnętrze było dwuktraktowe, liczyło łącznie 21 pomieszczeń. Środkową część dworu od strony ogrodu stanowił wielki kwadratowy salon o powierzchni 100 m². Na ścianach salonu wisiały obrazy pędzla m.in.