Lampiego (młodszego), Rustema, Juliusza Kossaka (przedstawiający pojedynek Adama Tarły z Kazimierzem Poniatowskim).
Po obu stronach dworu zaprojektowano duże okrągłe gazony. Za gazonem ogrodowym do pobliskiego stawu wiodła aleja lipowa. Za stawem widoczne były z salonu w prześwicie alei pola i wiejski cmentarz. Przed ogromnym, frontowym gazonem stała murowana brama wjazdowa o czterech kwadratowych słupach. Po prawej stronie od bramy istniała wybudowana w 1811 roku kwadratowa, drewniana kaplica z portykiem całej jej szerokości. Na stopniach jej ołtarza leżał modlitewnik perski, uważany za wyjątkowo cenny. Obok kaplicy rosła stara, 500-letnia lipa. Wisiał na niej dzwon. Po lewej stronie bramy schowana w starodrzewiu była stajnia koni wyjazdowych. Przy gazonie wybudowano w połowie XIX wieku murowaną oficynę, która przez wiele lat służyła jako biblioteka, w której zgromadzono ponad 5000 książek, w tym wiele cymeliów.
Dom był otoczony kilkuhektarowym, tradycyjnym parkiem poprzecinamym alejami.
Dwór z zabudowaniami nie uległ zniszczeniu w czasie I wojny światowej. Cenniejsze przedmioty wywieziono do Mińska, a później, w 1920 roku, do Warszawy. Jednak wszystko, co pozostało, zostało splądrowane, sprofanowano nawet groby w kaplicy. Pod koniec II wojny światowej cały dwór został spalony.