Po wybuchu I wojny światowej, 6 sierpnia 1914 wstąpił do 1 pułku ułanów w składzie I Brygady Legionów Polskich i otrzymał przydział do 14 kompanii strzeleckiej, a następnie od września tego roku był zastępcą dowódcy 5 szwadronu. W październiku 1914 został dowódcą oddziału gospodarczego 1 pułku ułanów. Wraz z tą jednostką odbył kampanię. W 1915 przebywał na leczeniu. 6 sierpnia 1916 awansowany do stopnia podporucznika kawalerii. W pułku był oficerem gospodarczym. Po kryzysie przysięgowym w 1917 został internowany w Bieniaminowie od marca 1918. Po zwolnieniu działał w Polskiej Organizacji Wojskowej. Za postawę wykazaną w czasie wojny, 17 maja 1922 odznaczono go orderem wojskowym „Virtuti Militari” V klasy.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, 11 listopada 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego. Przejściowo pełnił funkcję adiutanta dla przybyłego z uwięzienia w Magdeburgu Józefa Piłsudskiego. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Od 1920 pełnił służbę na stanowisku zastępcy delegata wojskowego, a od 18 kwietnia 1921 attaché wojskowego przy Poselstwie RP w Rewlu (jego pomocnikiem był kpt. Wiktor Drymmer, który następnie zastąpił go na stanowisku).