3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 w korpusie oficerów jazdy (od 1924 – kawalerii), a jego oddziałem macierzystym był 7 pułk ułanów lubelskich w Mińsku Mazowieckim. Z dniem 15 grudnia 1923 został odwołany ze stanowiska attaché wojskowego i przydzielony do macierzystego pułku. 29 lutego 1924 został przeniesiony w stan nieczynny na 12 miesięcy bez prawa do poborów. thumb|160px|left|Konstanty Abłamowicz (przed 1933) Z dniem 1 marca 1925 roku powrócił ze stanu nieczynnego do służby czynnej z równoczesnym odejściem do macierzystego 7 puł. 7 września tego roku został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza na stanowisko dowódcy 4 szwadronu kawalerii. 12 kwietnia 1927 roku został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1927 i 5. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. W maju tego roku został przeniesiony z KOP do 14 pułku ułanów jazłowieckich we Lwowie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. W styczniu 1928 został przeniesiony do 11 pułku ułanów legionowych w Ciechanowie na stanowisko dowódcy pułku. W grudniu 1929 został zwolniony ze stanowiska dowódcy pułku. W 1930 został przeniesiony w stan spoczynku.