Castro and Ramonet 2009, s. 45–48, 52–57.. Od 1942 roku uczęszczał do szkoły z internatem w Santiago La Salle. W 1944 roku zdobył tytuł najlepszego sportowca szkoły. Młody Castro szczególnie upodobał sobie baseball. Według popularnej na Kubie opowieści przebywał nawet na testach w drużynie Washington Senators, lecz nie zdecydowano się na podpisanie z nim kontraktu. Ze względu na naganne zachowanie został wyrzucony ze szkoły. Rodzice przenieśli go do prywatnej szkoły jezuitów w Santiago DoloresQuirk 1993, s. 13; Coltman 2003, s. 6–7; Castro and Ramonet 2009, s. 64–67.. W 1945 przeniósł się do bardziej prestiżowej szkoły jezuickiej – El Colegio de Belén w HawanieBourne 1986, s. 14–15; Quirk 1993, s. 14; Coltman 2003, s. 8–9..
Edukacja uniwersytecka i wczesna działalność polityczna Pod koniec 1945 roku rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie w HawanieBourne 1986, s. 13; Quirk 1993, s. 19; Coltman 2003, s. 16; Castro and Ramonet 2009, s. 91–92.. Był wówczas „politycznym analfabetą”, został jednak uwikłany w ruch studenckiego protestu. Na ówczesnej Kubie rządzonej przez autorytarne reżimy prezydentów Gerardo Machado czy Fulgencio Batisty lub głęboko wadliwe demokratyczne rządy Ramóna Grau San Martína, protesty były dławione, a przywódcy studenccy zabijani lub terroryzowani przez gangiBourne 1986, s. 9–10;