Po powstaniu w Polsce Solidarności założył w Montrealu „Grupę działania na rzecz NSZZ Solidarność”, będąc w niej wiceprezesem. W 1983 został sekretarzem generalnym Polskiego Instytutu Naukowego w Kanadzie, a od 1985 do 2009 był jego prezesem. Działał w Kongresie Polonii Kanadyjskiej. Koordynował pomoc finansową dla polskiego podziemia.
Zamieszkując w Pierrefonds (Quebec) został powołany na stanowisko delegata rządu RP na uchodźstwie na teren Kanady z dniem 15 grudnia 1987. W grudniu 1990 przyjechał do Polski po raz pierwszy od emigracji.
W 2005 zaprzestał regularnych wykładów. W 2012 uległ poważnemu wypadkowi. W 2013 ukazała się jego książka wspomnieniowa – Wielka wygrana – 12 cudów w moim życiu.
Odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1990) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1989)
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Wydziału Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Delegaci terenowi rządu RP na uchodźstwie Kategoria:Działacze polonijni Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Polonia w Kanadzie Kategoria:Polscy klimatolodzy Kategoria:Polscy fizycy XX wieku Kategoria:Polscy fizycy XXI wieku Kategoria:Urodzeni w 1928 Kategoria:Zmarli w 2013 Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie