Bronisław Fortunat Seweryn Stroński (ur. 8 stycznia 1887 w Tarnopolu, zm. 3 kwietnia 1952 w Katowicach) – pułkownik lekarz Wojska Polskiego II RP i Armii Krajowej.

Życiorys Urodził się w rodzinie Jana (zm. 1913) i Antoniny z Komorowskich (1860–1923). Jego bratem był Fortunat Jan Stroński (1868–1948). Bronisław Stroński ukończył studia medyczne uzyskując tytuł naukowy doktora. W połowie 1912 decyzją sądu okręgowego we Lwowie został wyznaczony kuratorem dla osoby umysłowo chorej. Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do Legionów Polskich i służył jako wojskowy lekarz chirurg. Podczas wojny pracował w Szpitalu Czerwonego Krzyża we Lwowie.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Został awansowany do stopnia podpułkownika lekarza w korpusie oficerów zawodowych sanitarnych ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1923 był oficerem 6 batalionu sanitarnego we Lwowie i jako oficer nadetatowy tej jednostki pracował w 6 Szpitalu Okręgowym we Lwowie. W 1924 był oficerem 1 batalionu sanitarnego w Warszawie i jako oficer nadetatowy tej jednostki pracował w 1 Szpitalu Okręgowym w Warszawie. 31 października 1927 roku ogłoszono jego przeniesienie z 2 do 6 Szpitala Okręgowego na stanowisko komendanta.