Po przeniesieniu ośrodka władzy z Chin kontynentalnych na Tajwan, Kuomintang powołał do życia kolejne organizacje kobiece. Były one jednak głównie używane do promowania haseł antykomunistycznych.
Lata 70. i 80. W roku 1972 władzę objął syn Czang Kaj-szeka, Chiang Ching-kuo. Złagodził autokratyczną politykę ojca, pozwolił na większą otwartość w głoszeniu poglądów politycznych, tym samym tworząc wstępne warunki do ponownego rozwoju ruchów kobiecych. To czas powrotu do działań zarzuconych pod koniec lat 20. Nastąpił rozwój niezależnych ruchów feministycznych. Lata 70. to również początek działalności organizacji feministycznych pod przewodnictwem Annette Lu, działaczki społecznej i politycznej. Jest ona autorką pierwszej książki feministycznej opublikowanej na Tajwanie „Xin Nüxing Zhuyi” („Nowy Feminizm”, „New Feminism”). Krytykowała w niej nierówności w dostępie do edukacji pod względem płci, niższe płace dla kobiet, dyskryminację na tle seksualnym kobiet i umniejszanie ich pozycji w konfucjańskim systemie wartości. Oprócz działań na rzecz rozwoju myśli feministycznej na Tajwanie, Annette Lu poświęciła swoje życie zawodowe na walkę z Kuomintangiem o swobody obywatelskie i wolność polityczną na Tajwanie. Stała się liderem sprzeciwu ruchów feministycznych wobec rządzącej partii kuomintangowskiej.