Eustachy Talarski (ur. 29 marca 1891 w Wojsławicach, zm. 1965) – kapitan intendent z wyższymi studiami wojskowymi Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 29 marca 1891 w Wojsławicach. Uczęszczał do C. K. Gimnazjum w Sokalu, gdzie w 1914 ukończył VIII klasę i zdał egzamin dojrzałości. Po maturze miał podjąć studia filozoficzne.
Brał udział w I wojnie światowej w szeregach C. i K. armii. Jako były oficer armii austro-węgierskiej dekretem Naczelnego Wodza Wojsk Polskich z 19 lutego 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem stopnia porucznika ze starszeństwem z dniem 1 maja 1918. Został awansowany do stopnia porucznika rezerwy w korpusie oficerów administracji, dział gospodarczy ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1923, 1924 jako oficer rezerwowy Okręgowego Zakładu Gospodarczego 9 w garnizonie Brześć służył w Szefostwie Intendentury Dowództwa Okręgu Korpusu Nr IX w Brześciu. Później zweryfikowany w stopniu porucznika zawodowego w korpusie oficerów administracji, dział gospodarczy ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1919. W 1925 został powołany do Wyższej Szkoły Intendentury w Warszawie, w charakterze słuchacza Kursu Normalnego 1925–1927. Z dniem 1 października 1927, po ukończeniu kursu, został przydzielony do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VI we Lwowie celem odbycia praktyki intendenckiej.