Uzyskał tytuł oficera dyplomowanego. Został awansowany do stopnia kapitana ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931 w korpusie oficerów intendentów. W 1932 był oficerem Szefostwa Intendentury DOK VI we Lwowie.
W 1937 był wiceprezesem finansowo-gospodarczym klubu sportowego LKS Pogoń Lwów.
Po wybuchu II wojny światowej, kampanii wrześniowej i agresji ZSRR na Polskę został aresztowany przez Sowietów. Został deportowany w głąb ZSRR. Odzyskał wolność na mocy układu Sikorski-Majski z 30 lipca 1941, po czym wstąpili do formowanej Armii Polskiej w ZSRR gen. Władysława Andersa. W 1944 był szefem służby intendenckiej w Dowództwie Jednostek Terytorialnych Palestyna, Syria, Irak.
Zmarł w 1965 i został pochowany na cmentarzu Saint Boniface Cemetery w Chicago.
Ordery i odznaczenia Srebrny Krzyż Zasługi (19 marca 1937) „za zasługi w służbie wojskowej”.
Publikacje Album oficerów Szefostwa Intendentury O. K. No IX i podległych Zakładów Gospodarczych: na tle wspomnień por. Talarskiego Eustachego od dnia powstania Szefostwa Int. O. K. No IX: z biografją ppułk. int. Józefa Marjańskiego Szefa Int. O. K. No IX i maj. int. Bukowczana Józefa (1923) Uposażenie żołnierzy Armii Polskiej na Wschodzie.