3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 106. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W 1923 był szefem sztabu 14 Dywizji Piechoty w Poznaniu, pozostając oficerem nadetatowym 57 pułku piechoty w Poznaniu. 2 listopada 1923 został przydzielony do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza III Kursu Doszkolenia. 15 października 1924, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przydzielony do Oddziału I Sztabu Generalnego na stanowisko szefa wydziału. 1 grudnia 1924 został awansowany do stopnia pułkownika ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 i 5. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 31 marca 1927 został przeniesiony do 73 pułku piechoty w Katowicach na stanowisko dowódcy pułku. 24 lipca 1928 został przeniesiony macierzyście do kadry oficerów piechoty z równoczesnym przeniesieniem służbowym na stanowisko pomocnika dowódcy Okręgu Korpusu Nr VI do spraw uzupełnień. Z dniem 31 sierpnia 1935 został przeniesiony w stan spoczynku.
Mieszkał w Warszawie przy Al. 3 Maja 7 m. 17. W listopadzie 1936 został wybrany pierwszym wiceprezesem Związku Rezerwistów.