We wrześniu 1939, w czasie obrony Warszawy, był zastępcą komendanta Obrony Przeciwlotniczej miasta. Po nastaniu okupacji niemieckiej ziem polskich był oficerem Narodowych Sił Zbrojnych działając pod pseudonimami „Szreniawa” i „Paweł Szreniawa”. W trakcie powstania warszawskiego w 1944 walczył w Śródmieściu Północ w szeregach grupy „Topór” NSZ

Był dwukrotnie żonaty: z Olgą ze Stefmannów (1897–1921) i od 27 grudnia 1922 z Ireną z Mieleszyńskich (ur. 1904).

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari nr 5304 Krzyż Niepodległości – 3 maja 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski – 11 listopada 1935 „za zasługi w służbie wojskowej”. Złoty Krzyż Zasługi po raz pierwszy – 24 maja 1929 „za zasługi na polu administracji i wyszkolenia wojska”M.P. z 31 maja 1929 r. nr 123, poz. 302. Złoty Krzyż Zasługi po raz drugi – 5 grudnia 1938 „za zasługi na polu pracy samorządowej". Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Medal Zwycięstwa

Uwagi

Przypisy

Bibliografia