W 1438 razem ze starostą bydgoskim Dobiesławem Puchałą zamierzali opanować krzyżacką Nieszawę. Wiosną 1438 przebywał w Krakowie, następnie wziął udział w nieudanej wyprawie do Czech, która miała osadzić na tronie praskim królewicza Kazimierza, wcześniej wraz z innymi możnowładcami wielkopolskimi prowadził zaciągi żołnierzy na tę wyprawę. W 1439 był sygnatariuszem antyklerykalnej i prohusyckiej konfederacji Spytka z Melsztyna. Prawdopodobnie nie walczył w bitwie pod Grotnikami.Po klęsce konfederatów nie stracił wpływów na dworze królewskim, bowiem w 1440 otrzymał urząd starosty podolskiego. W grudniu tego roku przebywał w Budzie w otoczeniu króla Władysława Warneńczyka. Miał objąć także starostwo ruskie (lwowskie), mimo że w kilku dokumentach z kancelarii królewskiej, z 5 i 9 lipca 1441 nazywany jest starostą ruskim, to 14 lipca urząd otrzymał Spytek Tarnowski z Jarosławia. Wziął udział w zimowej wyprawie Warneńczyka na południową Słowację, w dokumentach królewskich opisujących wyprawę tytułowany jest podkomorzym krakowskim. Zmarł około 1442, jako zmarły wzmiankowany 12 lipca 1442.