Łącząc rozwój badań naukowych nad konkurowaniem czasem (Time-based Competition – TBC) z jego własnymi obserwacjami z licznych projektów redukowania czasów realizacji, Suri sformułował QRM jako koncepcję wspierającą bezustanny nacisk na redukcję czasów realizacji, co ma długofalowy wpływ na każdy obszar firmy. W roku 1993, Suri razem z kilkoma firmami ze środkowozachodnich USA, uruchomił Center for Quick Response Manufacturing, konsorcjum poświęcone rozwojowi i wdrażaniu podstaw QRM w przedsiębiorstwach.
QRM rozszerza podstawowe zasady konkurowania czasem, dodając nowe aspekty: Wyjątkowe skupienie na redukcji czasów realizacji Wyjaśnienie niezrozumienia i błędów popełnianych przez menadżerów w zastosowaniu strategii konkurowania czasem Podejście całej firmy wychodzące poza halę produkcyjną także na inne obszary, jak procesy biurowe i łańcuch dostaw Wykorzystanie komórkowej struktury organizacyjnej w biznesie, z bardziej wszechstronnymi i elastycznymi komórkami Włączenie podstawowych zasad dynamiki systemów, dających wgląd w to, jak najlepiej zreorganizować przedsiębiorstwo, aby osiągnąć krótkie czasy realizacji Nowe podejście do planowania materiałów i kontroli przepływu zleceń (POLCA) Specyficzne zasady QRM dotyczące nowego sposobu myślenia o procesie wytwarzania i inwestycjach Nowe miary i wskaźniki, spójne dla całej