Na rozkaz komendanta okręgu rozwiązał 8 pułk piechoty Legionów AK i powrócił do Lublina.
Po zajęciu Lublina przez Armię Czerwoną pozostał w konspiracji. Podtrzymywał łączność z obwodami, nakazał tworzenie siatki wywiadowczej w strukturach PKWN. Po aresztowaniu żołnierzy AK przez NKWD nakazał przygotowanie planu odbicia więźniów z więzienia na Zamku Lubelskim oraz przygotowanie oddziału do zrealizowania tego zadania.
15 października 1944 roku na odprawie Komendy Obwodu Lublin AK wydał rozkaz tworzenia drużyn bojowych do wykonywania wyroków podziemnego sądownictwa i dywersji. 16 października 1944 roku aresztowany przez kontrwywiad Armii Czerwonej SMIERSZ w Lublinie, następnie został osadzony w areszcie NKWD przy ul. Chopina. Przeszedł miesięczne śledztwo, w czasie którego był torturowany. Osadzony w izolatce w więzieniu na Zamku Lubelskim.
7 marca 1945 roku Wojskowy Sąd Okręgowy w Lublinie (sygnatura akt R 156/45) w składzie: przewodniczący ppor. Bazyli Szporluk, ławnicy: ppor. Wicenty Okupski i sierż. Dymitr Olejkow skazał go na karę śmierci. 13 marca 1945 roku wyrok zatwierdził Michał Żymierski. 15 marca 1945 roku został zamordowany w więzieniu na Zamku Lubelskim w Lublinie. Na egzekucję wyniesiono go na noszach.